قرآن من

زندگی نامه قراء

نام : طوسی، سعید

ملیت : ایران

سال تولد : 1349

کارشناس علوم قرآنی

نفر اول مسابقات بین‌‌المللی سوریه 1372

نفر اول مسابقات بین‌المللی مالزی 1377

نفر اول مسابقات کشوری ابتهال و دعا

نفر اول مسابقات کشوری قرائت قرآن 1379

مسافرت‌های خارجی و تبلیغی: سریلانکا – پاکستان – بنگلادش – چین – عربستان 14 مرتبه – سوریه – لبنان – ترکیه – عراق – شوروی – مراکش – تانزانیا – مالزی – کنیا – آفریقای جنوبی – کویت – اردن – امارات – عمان – بحرین – قطر

جلسه قرآنی ایشان: یکشنبه‌ها و سه‌شنبه‌ها شورای عالی قرآن جهت بالابردن سطح قرائت قرآن نخبگان استان تهران نوجوانان و بزرگسالان

متولد مشهد

وصف عظیم برای غدیر

وصف عظیم برای غدیر، بدین سان ذکر شده است:

1- الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ مِن دِینِکُمْ
امروز، کافران از دست اندازی به دین شما نومید گردیده‌اند.
2-الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ
امروز، دین شما را کامل کردم.
3- وَأَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی
نعمتم را بر شما تمام گردانیدم.
4- وَرَضِیتُ لَکُمُ الإِسْلاَمَ دِینًا(۱)
و خرسند شدم که اسلام کیش شما باشد.
دقّت در این آیات، اهمیّت ولایت و عظمت غدیر را می نمایاند. در این قلمرو، سخن دیگر خدای متعال، بسیار درس آموز است.
"یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ"
ای پیامبر ابلاغ‌کن آنچه را فرود آمده بر تو از پروردگارت و اگر نکنی نرسانده باشی پیام او را.
در این آیه شریفه، نفی تبلیغ مسأله امامت، مساوی با نفی انجام رسالت الهی دانسته شده است.(۲)

نگاه امام خميني(ره) به غدير چيست؟

نگاه امام خميني(ره) به غدير چيست؟ شخصيتي که دوران ما را به نام او ناميده و آن را عصر امام خميني دانسته اند، چگونه به غدير مي نگريست؟ او که توانست پس از قرن ها افسون انديشه خلفا و پادشاهان را مبني بر جدايي دين و سياست باطل کند، چه تحليل و نظري از واقعه غدير ارائه مي داد؟

صراط: امام راحل عظيم الشان در سخنان مهمي که دوم شهريور ۶۵ در روز عيدغدير ۱۴۰۶هـ. ق در جمع مسئولان عالي لشکري و کشوري ايراد کردند، به اهميت و عظمت غدير در انديشه امامت اشاره کردند. ايشان با بيان اين که مقام شامخ امام علي(ع) غدير را ايجاد کرد، اظهار داشتند: «ولايتي که در حديث غدير است به معناي حکومت است، نه به معناي مقام معنوي.»

مقام شامخ حضرت امير(ع) مسئله غدير را ايجاد کرده است

امام(ره) در اين ديدار مسئله غدير را مسئله نصب حاکم شمردند و فرمودند: «مسئله غدير، مسئله اي نيست که به نفسه براي حضرت امير يک مسئله اي پيش بياورد، حضرت امير مسئله غدير را ايجاد کرده است. آن وجود شريف که منبع همه جهات بوده است، موجب اين شده است که غدير پيش بيايد. غدير براي ايشان ارزش ندارد؛ آن که ارزش دارد خود حضرت است که دنبال آن ارزش، غدير آمده است.

خداي تبارک و تعالي که ملاحظه فرموده است که در بشر بعد از رسول ا... کسي نيست که بتواند عدالت را به آن طوري که بايد انجام بدهد، آن طوري که دلخواه است انجام بدهد مامور مي کند رسول ا... را که اين شخص را که قدرت اين معنا را دارد که عدالت را به تمام معنا در جامعه ايجاد کند و يک حکومت الهي داشته باشد، اين را نصب کن.

نصب حضرت امير به خلافت اين طور نيست که از مقامات معنوي حضرت باشد؛ مقامات معنوي حضرت و مقامات جامع او اين است که غدير پيدا بشود و اين که در روايات ما و از آن زمان تا حالا اين غدير را آن قدر از آن تجليل کرده اند، نه از باب اين که حکومت يک مسئله اي است، حکومت آن است که حضرت امير به ابن عباس مي گويد که «به قدر اين کفش بي قيمت هم پيش من نيست»،

آن که هست اقامه عدل است. آن چيزي که حضرت امير - سلام ا...عليه- و اولاد او مي توانستند در صورتي که فرصت بهشان بدهند، اقامه عدل را به آن طوري که خداي تبارک و تعالي رضا دارد انجام بدهند، اين ها هستند، لکن فرصت نيافتند.

قضيه غدير، قضيه جعل حکومت است

زنده نگه داشتن اين عيد نه براي اين است که چراغاني بشود و قصيده خواني بشود و مداحي بشود، اين ها خوب است، اما مسئله اين نيست.

مسئله اين است که به ما ياد بدهند که چه طور بايد تبعيت کنيم، به ما ياد بدهند که غدير منحصر به آن زمان نيست، غدير در همه اعصار بايد باشد و روشي که حضرت امير در اين حکومت پيش گرفته است بايد روش ملت ها و دست اندرکاران باشد.

قضيه غدير، قضيه جعل حکومت است، اين است که قابل نصب است و الا مقامات معنوي قابل نصب نيست يک چيزي نيست که با نصب آن مقام پيدا بشود؛ لکن آن مقامات معنوي که بوده است و آن جامعيتي که براي آن بزرگوار بوده است، اسباب اين شده است که او را به حکومت نصب کنند و لهذا، مي بينيم که در عرض صوم و صلاة و امثال اين ها مي آورد و ولايت مجري اين هاست.

ولايتي که در حديث غدير است به معناي حکومت است، نه به معناي مقام معنوي و حضرت امير را همان طوري که من راجع به قرآن عرض کردم که قرآن - در روايات است اين - نازل شده است به منازل مختلف، کلياتش سبع و الي سبعين و الي زيادتر، تا حالا رسيده است به دست ماها به صورت يک مکتوب، حضرت امير هم اين طور است، رسول خدا هم اين طور است. مراحل طي شده است، تنزل پيدا کرده است. از وجود مطلق تنزل پيدا کرده است، از وجود جامع تنزل پيدا کرده است و آمده است پايين تا رسيده است به عالم طبيعت، در عالم طبيعت اين وجود مقدس و آن وجود مقدس و اولياي بزرگ خدا.

بنابراين اين که حديث غدير را ما حساب کنيم که مي خواهد يک معنويتي را براي حضرت امير يا يک شأني براي حضرت امير درست کند نيست. حضرت امير است که غدير را به وجود آورده است، مقام شامخ اوست که اسباب اين شده است که خداي تبارک و تعالي او را حاکم قرار بدهد.

مسئله، مسئله حکومت است. مسئله، مسئله سياست است، حکومت عِدلِ سياست است، تمام معناي سياست است. خداي تبارک و تعالي اين حکومت را و اين سياست را امر کرد که پيغمبر به حضرت امير واگذار کنند، چنان چه خود رسول خدا سياست داشت و حکومت بدون سياست ممکن نيست. اين سياست و اين حکومتي که عجين با سياست است، در روز عيدغدير براي حضرت امير ثابت شد. اين که در روايات هست که بُنيَ الاسلامُ عَلي خَمس اين ولايت، ولايت کلي امامت نيست. آن امامتي که هيچ عملي مقبول نيست، قبول نمي شود، الا به اعتقاد به امامت، اين معنايش اين حکومت نيست.

خوب، ما بسياري از ائمه مان حکومت نداشتند. ما الان معتقديم که حضرت امير در يک برهه از زمان به حکومت رسيد، حضرت امام حسن هم يک مدت بسيار بسيار کمي به حکومت رسيد، باقي ائمه حکومت نداشتند. آن که خداي تبارک و تعالي جعل کرد و دنبالش هم براي ائمه هدي جعل شده است، حکومت است؛ لکن نگذاشتند که اين حکومت ثمر پيدا بکند. بنابراين، حکومت را خدا جعل کرده است براي حضرت امير- سلام الله عليه- اين حکومت يعني سياست، يعني عجين با سياست.

آن که مي گويد دين از سياست جداست، خدا را تکذيب کرده

از اعوجاج هايي که پيدا شده است مع الاسف، اين است که، يعني اعوجاج زياد پيدا شده اما بزرگترينش اين است که دست هايي از زمان سابق از زمان خلفاي اموي و خلفاي عباسي- عليهم لعنة الله - از آن زمان دست هايي پيدا شده است که بگويند که دين علي حده از مسائل است و سياست علي حده از حکومت است. هرچه طرف پايين آمده است، اين قوت گرفته است تا وقتي بازيگرهاي دنيا که ديدند بايد دين را يک چيز تعبدي قرار داد.

اين بازيگرها آمدند و اين طور کردند که ماها هم باورمان آمده بود که دين چه کار دارد به سياست، سياست مال امپراتورها. اين معنايش اين است که تخطئه کنيم خدا را و رسول خدا را و اميرالمومنين را، براي اين که حکومت سياست است، حکومت که دعاخواندن نيست، حکومت که نماز نيست، حکومت روزه نيست. حکومت، حکومت عدل، اسباب اين مي شود که اين ها اقامه بشود، اما خود حکومت يک دستگاه سياسي است.

آن که مي گويد دين از سياست جداست، تکذيب خدا را کرده است، تکذيب رسول خدا را کرده است،تکذيب ائمه هدي را کرده است.

با اقامه ولايت، همه انحرافات از بين مي رود

و اين که اين قدر صداي غدير بلند شده است و اين قدر براي غدير ارج قائل شده اند- و ارج هم دارد- براي اين است که با اقامه ولايت يعني با رسيدن حکومت به دست صاحب حق، همه اين مسائل حل مي شود، همه انحرافات از بين مي رود. اگر حکومت عدل به پا شود، اگر گذاشته بودند که حضرت امير- سلام الله عليه- حکومتي را که مي خواهد به پا کند، تمام انحرافات از بين مي رفت و محيط يک محيط صحيح و سالم مي شد که آن وقت مجال براي همه اشخاص که داراي افکار هستند، عرفا که داراي افکار هستند، حکما که داراي افکار هستند، فقها، همه براي آنها مجال هم پيدا بشود، از اين جهت، اسلام بُنيَ عَلي خَمس، نه معنايش آن است که ولايت در عرض اين است، ولايت اصلش مسئله حکومت است، حکومت هم اين طوري است، حکومت حتي از فروع هم نيست.»

منبع: جماران

برچسب ها: امام خمینی ، غدیر ، نصب ، صراط

آخرین اخبار اختصاصی را در صفحات زیر بخوانید.

پوستر لایه باز غدیر شماره 4

چقدر روشن بود راهی که می‏رفتند! انگار قلب‏هاشان یکی شده بود!
پاهایشان، آنها را به سوی قرارگاهی می‏کشاند؛ قرارگاهی در گوشه‏ای از برهوتِ دنیا؛ غدیرخم را می‏گویم.
آن برکه‏ای که همیشه بوی تنهایی می‏داد، اینک زمینه رشدِ ایمان و اتحاد شده بود!
این‏بار سکوت اندوهبارش را با فریاد «هر که من مولای اویم پس این علی مولای اوست» می‏شکست!
این‏بار، هویتِ خود را میان آن تجمع عظیم انسانی پیدا می‏کرد!

پوستر لایه باز غدیر

جهت دریافت پوستر لایه باز غدیر با ذکر صلوات کلیک کنید

و در ادامه…

کاش رفتگان تاریخ هم برمی‏گشتند! کاش آیندگان را مجال وصالی بود؛ شاید ما غربت‏نشینان شهر غیبت هم شاهد می‏شدیم؛ آن‏گاه که محمد با گلوی خسته از گذر سال‏ها، مرتضی را تصنیف کرد.
یاد دارم عشق، سال‏های سال برای غدیر، جشن تولد می‏گرفت و امامت از دستان حقیقت باران، هدیه تولد می‏ستاند. یادم می‏آید کودکی افکار بکرم که دل به بازی بادکنکی می‏دادم و از درک عظمت غدیر غافل بودم و حالا می‏فهمم که چگونه مردمان مدینه، غدیر در یادشان ماند و علی از یادشان رفت.
کودکان به حج رفته مدینه از غدیر، تبریک و شادباشی شناختند و علی ماند و مسئولیت این قوم و علی ماند مولاییِ مردمی کم‏حافظه.

عيد غدير برترين و پرشكوه‏ترين عيد اسلامى

عيد غدير برترين و پرشكوه‏ترين عيد اسلامى

روزهاى سرنوشت‏ساز ملى و عيدهاى شادى‏بخش و نشاط آفرين دينى در نظر گاه جامعه‏ها و تمدن‏هاى زنده و آگاه،هر كدام داراى شكوه و اهميت و ارزش ويژه‏اى است و مردم خردمند و خردورز و آگاه به تناسب نقش هر يك از اين روزهاى تاريخى در نجات و رستگارى و آزادى و رشد معنوى و اجتماعى آن جامعه و مردم،از ديرباز بر اساس راه و رسم مذهبى و ملى،مردمى و يا منطقه‏اى بدان روزها و عيدها بها مى‏دهند و فرا رسيدن آن‏ها را گرامى مى‏دارند و روز شكوهبار«غدير»و يا عيد غدير از ديرباز در نظر خدا و پيامبرش و نيز خاندان وحى و رسالت و توحيدگرايان و مسلمانان از ارزش و اهميت وصف ناپذيرى بهره‏ور بوده و هماره به آن سخت بها مى‏دهند و آن را برترين و پر شكوه‏ترين عيد مذهبى و دينى مى‏نگرند.

اين همه شكوه و عظمت براى اين روز بزرگ چرا؟

از نظر آفريدگار هستى اهميت اين روز بزرگ به خاطر آن است كه در اين روز سرنوشت‏ساز به فرمان او،پيام آورش مدال شكوه و افتخار پيشوايى و رهبرى راستين را بر سينه على(ع)نشاند و تاج معنوى خلافت را بر سر سرفراز او نهاد و او را به عنوان امير و امام و سررشته‏دار دين و دنياى مردم برگزيد و به همين منظور فرشته وحى با پيام او به پيام آورش فرمود آمد و ضمن تسليم گرم‏ترين تبريك و تهنيت خدا به پيامبر و مردم توحيدگرا اين آيه را آورد كه:هان اى مردم،امروز دين شما را برايتان كامل و نعمت خويشتن را بر شما تمام گردانيدم و اسلام را براى شما به عنوان آيين جاودانه برگزيدم...

اليوم اكملت لكم دينكم و اتممت عليكم نعمتى و رضيت لكم الاسلام دينا... (1) .

از ديدگاه پيامبر

و از نظر پيامبر اهميت اين روز پر شكوه تا آنجايى است كه:«حافظ ابو سعيد»در كتاب خويش،«شرف المصطفى»از«احمد بن حنبل»و از«ابو سعيد خدرى»آورده است كه:آن پيشواى بزرگ در روز عيد غدير مى‏فرمود:هان اى مردم،اينك به من تبريك بگوييد،چرا كه خداى پر مهر در اين روز بزرگ،هم نعمت بزرگ رسالت را به من ارزانى داشت و هم مقام والاى امامت راستين را به خاندانم.

«انه قال(ص)ـيوم الغديرـهنئونى،ان الله تعالى خصنى بالنبوة و خص اهل بيتى بالإمامة»

و درست در اين راستا بود كه ياران پيامبر،از جمله«عمر»و«ابو بكر»پيش آمدند و به امير والايى‏ها تبريك گفتند و تصريح كردند كه:خوشا به حالت،چقدر پر شكوه و زيباست برايت اى على!هان اى امير مؤمنان!گوارا باد كه اينك مولا و سررشته‏دار ما و هر زن و مرد توحيدگرا و با ايمانى شده‏اى و خدا و پيامبرش تو را به اين مقام بلند و پر شكوه برگزيده‏اند. ..

«و عمر يهنئى عليا بقوله:«طوبى لك»او:«بخ بخ»،او«هنيئا لك»،اصبحت مولاى و مولى كل مؤمن و مؤمنة»

از ششمين امام نور آورده‏اند كه پيامبر در اهميت اين روز بزرگ فرمود:

«يوم غدير خم افضل اعياد أمتى،و هو اليوم الذى امرنى الله بنصب اخى على بن ابى طالب علما لأمتى يهتدون به من بعدى،و هو اليوم الذى اكمل فيه الدين،و أتم على أمتى فيه النعمة،و رضى لهم الاسلام دينا»

روز پر شكوه«غدير»از برترين عيدهاى مذهبى براى جامعه و امت من است،چرا كه در اين روز پر بركت بود كه خدا به من فرمان داد تا برادرم على(ع)را به رهبرى راستين امت خويش برگزينم و به مردم روشنگرى كنم كه پس از من از او پيروى نمايند.و نيز در اين روز بود كه خداى فرزانه دين خود را كامل و نعمت خويش را بر امت من تمام گردانيد و خشنود گرديد كه دين آنان اسلام باشد و خودشان مسلمان واقعى.

از نظرگاه خاندان رسالت

اما از ديدگاه پيشوايان راستين دين،روز«غدير»بسيار پر شكوه و با عظمت است و به همين دليل هم خاندان وحى و رسالت،آن را گرامى مى‏داشتند و در اين مورد نيز به پيامبر اقتدا داشتند.

در اين مورد«فرات بن اخنف»آورده است كه:به حضرت صادق گفتم:فدايت گردم آيا براى مردم توحيدگرا و مسلمان عيدى پر شكوه‏تر از عيد فطر و عيد قربان و روز عرفه و روز جمعه آمده است؟

«قلت جعلت فداك،للمسلمين عيد افضل من الفطر و الأضحى و يوم الجمعة و يوم عرفه؟»

فرمود:آرى،برترين،شريف‏ترين و پر شكوه‏ترين عيد نزد خدا،همان روزى است كه خدا در آن روز دين خود را كامل ساخت و به پيامبر و مردم پيام فرستاد كه:

«اليوم اكملت لكم دينكم...»

پرسيدم:سرورم اين روز كدام است؟

فرمود:فرات!پيامبران پيشين هر كدام مى‏خواستند براى خود جانشينى بر گزينند،به دستور خدا روزى مردم را گرد مى‏آوردند و برترين فرد امت خويش را به دستور خدا به امامت بر مى‏گزيدند و آن روز را روز عيد اعلام مى‏داشتند و آن روز،همان روز شكوهبارى است كه خدا على را به امامت مردم برگزيد و بدين وسيله دين خود را كامل ساخت و نعمت خويشتن را بر آنان تمام گردانيد...

گفتم:سرورم،اين روز كدامين روز است؟

فرمود:در ميان بنى‏اسرائيل گاه روز شنبه اتفاق افتاد و گاه يكشنبه و گاه دوشنبه...اما در اسلام روز عيد غدير مى‏باشد.

پرسيدم:در اين روز بزرگ چه كارى بايد براى تقرب به خدا انجام داد؟ «فما ينبغى لنا ان نعمل فى ذلك اليوم؟»

فرمود:فرات روز عيد غدير،روز پرستش خدا،روز نماز و نيايش،روز سپاس و ستايش خدا و روز شادى و شادمانى است،چرا كه خدا در اين روز به خاطر گزينش امامان خاندان وحى و رسالت به رهبرى و سررشته‏دارى دين و دنياى شما،بر مردم نعمتى‏گران ارزانى داشت.به همين دليل در سپاس به بارگاه خدا دوست مى‏دارم شما روزه بداريد.

«قال:هو يوم عبادة و صلاة و شكر لله و حمد له،و سرور لما من الله به عليكم من ولايتنا،فانى احب لكم ان تصوموا».

گفتنى است كه روايات رسيده در اين مورد بسيار است و به همين دليل هم پيروان مذهب اهل بيت از ديرباز در عراق،ايران،هند،پاكستان،سوريه،لبنان،و ديگر كشورها و شهرهاى كوچك و بزرگى كه در آن زندگى مى‏كنند،اين روز بزرگ را جشن مى‏گيرند و عيد مى‏دانند و آن را گرامى مى‏دارند.

در افريقا،به ويژه مراكش و مغرب عربى نيز در عصر فاطميان و ادريسيان و سلسله‏هاى شيعه،اين روز،سخت گرامى داشته مى‏شد و دولت و ملت جشن‏هاى پر شكوهى در آن روز بر پا مى‏داشتند،اما با گذشت زمان و پيدايش دگرگونى‏هاى نامطلوب اين عيد بزرگ دينى و انسانىـكه روز عدالت و آزادى و والايى و شايسته سالارى استـدر برخى كشورهاى عربى و افريقايى به دست فراموشى سپرده شد كه به باور من بايد اين روز را بسيار گرامى داشت و نسبت به ديگر عيدهاى مذهبى و ملى آن را برتر شمرد و جشن‏هاى پر شكوهى بر پا ساخت،چرا كه روز غدير روز بسيار پر شكوهى است،روز يادآورى عدالت،آزادى،تقوا،پارسايى،آزادگى،بزرگ‏منشى،والايى،كرامت امنيت و ارزشهاى والايى است كه امير مؤمنان و راه رسم آزادمنشانه و مردمى او در زندگى سمبل و تجليگاه آن بود و بايد به هوش بود كه از اين روز بزرگ و اصل انسان‏ساز امامت عادلانه و آسمانى دوازده امام معصوم سوء استفاده نشود و ديگران را با انواع شگردها در شمار آنان جا نزنند كه پيامبر فرمود: جانشينان راستين من دوازده تن هستند،نخستين آنان على است و آخرين آنان مهدىـكه درود خدا بر همه آنان باد.

پى‏ نوشت:

1) سوره مائده،آيه .3

امام على(ع) از ولادت تا شهادت ص 407

سيد محمد كاظم قزوينى

بخشی از عظمت و اعمال عید غدیر، روز انفاق، اطعام، و بخشش …

روز اطعام

قال ابو عبد الله (ع):

… و انه الیوم الذى اقام رسول الله (ص) علیا (ع) للناس علما و ابان فیه فضله و وصیه فصام شکرا لله عزوجل ذلک الیوم و انه لیوم صیام و اطعام و صلة الاخوان و فیه مرضاة الرحمن ، و مرغمة الشیطان . ( وسائل الشیعه 7: 328، ضمن حدیث .12 )

امام صادق (ع) فرمود :

عید غدیر ، روزى است که رسول خدا (ص) على (ع) را بعنوان پرچمدار براى مردم برافراشت و فضیلت او را در این روز آشکار کرد و جانشین خود را معرفى کرد ، بعد بعنوان سپاسگزارى از خداى بزرگ آن روزه را روزه گرفت و آن روز ، روز روزه دارى و عبادت و طعام دادن و به دیدار برادران دینى رفتن است . آنروز روز کسب خشنودى خداى مهربان و به خاک مالیدن بینى شیطان است .

روز هدیه

عن امیر المؤمنین (ع) قال :

… اذا تلاقیتم فتصافحوا بالتسلیم و تهابوا النعمة فى هذا الیوم ، و لیبلغ الحاضر الغائب ، والشاهد البین ، ولیعد الغنى الفقیر و القوى على الضعیف امرنى رسول الله (ص) بذلک . ( وسائل الشیعه 7: .327)

امیر المؤمنین (ع) ( در خطبه روز عید غدیر ) فرمود :

وقتى که به همدیگر رسیدید همراه سلام ، مصافحه کنید ، و در این روز به یکدیگر هدیه بدهید ، این سخنان را هر که بود و شنید ، به آن که نبود برساند ، توانگر به سراغ مستمند برود ، و قدرتمند به یارى ضعیف ، پیامبر مرا به این چیزها امر کرده است .

روز کفالت

عن امیر المؤمنین (ع) قال :

… فکیف بمن تکفل عددا من المؤمنین والمؤمنات و أنا ضمینه على الله تعالى الامان من الکفر والفقر ( وسائل الشیعه 7: .327)

امیر مؤمنان (ع) فرمود :

… چگونه خواهد بود حال کسى که عهده دار هزینه زندگى تعدادى از مردان و زنان مؤمن ( در روز غدیر ) باشد ، در صورتى که من پیش خدا ضامنم که از کفر و تنگدستى در امان باشد .

روز نیکوکارى

عن الصادق (ع):

… و لدرهم فیه بألف درهم لإخوانک العارفین ، فأفضل على اخوانک فى هذا الیوم و سر فیه کل مؤمن و مؤمنة . ( مصباح المتهجد : .737 )

از امام صادق (ع) نقل شده که فرمود :

یک درهم به برادران با ایمان و معرفت ، دادن در روز عید غدیر برابر هزار درهم است ، بنابرین در این روز به برادرانت انفاق کن و هر مرد و زن مؤمن را شاد گردان .

روز سرور و شادى

قال ابو عبد الله (ع):

انه یوم عید و فرح و سرورو یوم صوم شکرا لله تعالى . ( وسائل الشیعه 7: 326، ح .10 )

امام صادق (ع) فرمود :

عید غدیر ، روز عید و خوشى و شادى است و روز روزه دارى به عنوان سپاس نعمت الهى است

روزه غدیر

قال الصادق (ع):

صیام یوم غدیر خم یعدل صیام عمر الدنیا لو عاش انسان ثم صام ما عمرت الدنیا لکان له ثواب ذلک . ( وسائل الشیعه 7: 324، ح .4 )

امام صادق (ع) فرمود :

روزه روز غدیر خم با روزه تمام عمر جهان برابر است . یعنى اگر انسانى همیشه زنده باشد و همه عمر را روزه بگیرد ، ثواب او به اندازه ثواب روزه عید غدیر است.

در حدیثی از امام صادق (ع) درباره اعمال روز عید غدیر سوال شد و ایشان چنین پاسخ دادند: ………باید روزه بدارید و عبادت کنید و محمد و آل محمد(ص) را یاد کنید و بر ایشان صلوات فرستید. رسول خدا(ص)، علی(ع) را وصیّت کرد که این روز را عید گرداند و هر پیامبری به جانشین خویش وصیّت می کرد این روز را عید گرداند.

و در حدیثی از امام رضا(ع) خطاب به ابن ابی نصر بزنطی آ مده است که فرمود: ای پسر ابی نصر! هر کجا که باشی بکوش روز عید غدیر نزد قبر مطهّر حضرت امیر المومنین حاضر شوی. به درستی که خداوند می آمرزد در این روز از هر مرد و زن مومن گناه شصت سال ایشان را؛ و از آتش دوزخ آزاد می کند دو برابر آنچه که در شبهای قدر و فطر و ماه رمضان آزاد کرده است و پرداخت یک درهم در این روز به برادران مومن برابر با هزار درهم در اوقات دیگر است؛ و در این روز به برادران مومن خود نیکی و احسان کن و هر مرد و زن مومن را شاد گردان. به خدا سوگند اگر مردم فضیلت این روز را چنان که باید بدانند، هر آینه فرشتگان با ایشان هر روز ده مرتبه مصافحه کنند.

آخرین نیلوفر از برکه‌ ی غدیر خم

یَأَیهّا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْكَ مِن رَّبِّكَ وَ إِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ [1]

روز غدیر، روز نور، روز سرور، روز سرشارى و اكمال، روز بارورى و اتمام، روز رهبرى و ولایت است.

غدیر، خود بركه‌ى نور و عشق است، دریاى شور و جوشش، آن هم‌در كویر كور و ریگزار مرگ.

غدیر، این نام مقدس، عنوانِ عقیده واساس دین ما است.

غدیر عصاره ونتیجه ى خلقت وچكیده ى تمام ادیان الهى وخلاصه ى مكتب وحى است.

غدیر اعتقاد ماست، و فقط یك واقعه ى تاریخى نیست.

غدیر، ثمره ى نبوّت ومیوه ى رسالت است.

غدیر، تعیین خط مشى مسلمین تا آخرین روز دنیا است.

غدیر، نه فراموش شدنى است نه كهنه شدنى!! (به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.)

هزار و چهارصد سال است كه شیعه زلال پر بركت غدیر را به پاى درختان ولایت مى افشاند و از آن بیابانِ خشك، باغهاى پر ثمر اعتقادى و گلهاى زیباى محبت را پرورش مى دهد. خار و خس كینه هاى دشمن على علیه السلام را با برائت و لعن آنان ریشه كن نموده، و با حجتى قوى كه پیامبر صلى اللَّه علیه و آله به دستش داده مرزهاى غدیر را به روى معاندین بسته و جرأت تعرّض را از آنان سلب نموده است.

شهیدان غدیر در عرصه ى هزار و چهارصد ساله ى آن، دنباله روى اوّلین شهیدان آن فاطمه و محسن علیهماالسلام و پیرو شهیدان با عظمت غدیر در كربلا هستند. عاشورا مولود غدیر و حافظ آن است؛ سنگرى رو در روى سقیفه!.

هر آنچه در خطبه ی غدیر برای مردم ذکر شده الزاما باید دارای اهمیت ویژه ای باشد که پیامبر رحمةٌ للعالمین به خاطر آن، مسلمین را در آن شرائط خاص بدان توصیه فرموده است.

در بخشی از این خطبه مبارک، حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) به معرفی آخرین وصی خویش و فرج و ظهور آن حضرت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) پرداخته اند که مجموع آن به حدود 25 جمله می رسد و در این مقال به 14 مورد از آن اشاره ای اجمالی خواهد شد؛

أَلا إِنَّ خاتَمَ الْأَئِمَةِ مِنَّا الْقائِمَ الْمَهْدِی؛ آگاه باشید! همانا آخرین امام، قائم مهدی از ماست.

شد

1) یکی از اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله)

2) قیام کننده به حق

نبی مکرم اسلام در زمان حیات پربرکت خویش، بارها آخرین وصی خود را معرفی فرمودند ولی با این وجود، مسلمانان و حتی شیعیان در مراحل مختلف تاریخ گاهی دچار اشتباه شده و به انحراف می رفتند. مۆید این ادّعا تاریخ پیدایش برخی از مذاهب است که تا این زمان نیز پیروان آن ها موجود هستند.

أَلا إِنَّهُ الظّاهِرُ عَلَی الدِّینِ ؛ آگاه باشید! او بر تمامی ادیان چیره خواهد بود.

3) غالب بر اساس دین الهی

مۆید این صفت در قرآن کریم نیز وارد شده است. خداوند در این آیه می فرماید:

« هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَی وَ دِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ » ؛ «او کسی است که رسولش را با هدایت و آیین حق فرستاد تا آن را بر همه آیینها غالب گرداند؛ هر چند مشرکان کراهت داشته باشند.» [2]

امام باقر علیه السلام در ذیل آیه فوق فرمود: « اِنَّ ذلِکَ یَکُونُ عِنْدَ خُرُوجِ الْمَهْدِیِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِ وَ عَلَیْهِمْ صَلَواتُ اللّهِ فَلا یَبْقی اَحَدٌ اِلاَّ اَقَرَّ بِمُحَمَّدٍ صلی الله علیه و آله » ؛ « این مسئله (فراگیر شدن دین اسلام) در زمان قیام مهدی علیه السلام از آل محمد ـ که درود خدا بر او و آل او باد ـ خواهد بود. پس احدی باقی نمی ماند، مگر آن که اقرار به [رسالت] محمد صلی الله علیه و آله می کند.» [3]

أَلاإِنَّهُ الْمُدْرِكُ بِكُلِّ ثارٍ لاَوْلِیاءِالله ؛ او خونخواه تمام اولیای خداست.

4) خونخواه تمام اولیائی که در طول تاریخ، مورد ستم واقع شدند.

در دعای شریف ندبه نیز چنین وصفی برای آن حضرت ذکر شده و می فرماید:

أَیْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِیَاءِ وَ أَبْنَاءِ الْأَنْبِیَاءِ أَیْنَ الطَّالِبُ [الْمُطَالِبُ‏] بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِكَرْبَلاءَ

كجاست خواهنده خون پیامبران و فرزندان پیامبران،كجاست خواهنده خون‏ كشته در كربلا ...

أَلا إِنَّهُ الْغَرّافُ مِنْ بَحْرٍ عَمیقٍ، أَلا إِنَّهُ وارِثُ كُلِّ عِلْمٍ وَالمُحیطُ بِكُلِّ فَهْمٍ ؛

آگاه باشید! او از دریایی ژرف (علوم بی نهایت الهی) پیمانه هایی افزون گیرد. او وارث دانش ها و حاكم بر ادراك هاست.

5) عالم به علم بی نهایت الهی

6) وارث دانش گذشتگان

7) حاکم بر ادراک ها

بنابر نقل روایات این باب، حضرت بقیة الله (عجل الله تعالی فرجه الشریف) کتب آسمانی آئین های الهی قبل از اسلام از جمله کتاب حضرت آدم و شیث و تورات و انجیل و زبور را به صورت حقیقی و تحریف نشده، برای پیروان آن ها تبیین می‌فرماید و در پایان قرائت هر کتاب آسمانی، پیروان آن آئین بر حقیقت آنچه توسط ایشان خوانده شده، گواهی می‌دهند و به آن حضرت ایمان می آورند. [4]

أَلا إِنَّهُ یَسِمُ كُلَّ ذی فَضْلٍ بِفَضْلِهِ وَ كُلَّ ذی جَهْلٍ بِجَهْلِهِ ؛ هشدار! كه او به هر ارزشمندی به اندازه ی ارزش او، و به هر نادان و بی ارزشی به اندازه ی نادانی اش نیكی كند.

8) شایسته سالار و لیاقت محوری

در این باب نیز روایاتی ذکر شده است. امام باقر (علیه السلام) در این خصوص فرموده است:

قائم 313 نفر را به تمام اقطار و اکناف عالم می‌فرستد که تا زمانی که این شایستگان به وجود نیایند، اصولاً ظهور حضرت با اشکال اساسی مواجه خواهد بود.

براساس خصوصیات اعضای کابینه حضرت مهدی(عج) و سیمای یاران آن حضرت وجود عنصر شایسته‌سالاری کاملاً رعایت خواهد شد.

أَلا إِنَّهُ المُخْبِرُ عَنْ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ الْمُشَیِّدُ لاَمْرِ آیاتِهِ ؛ هان! بدانید كه او از سوی پروردگارش سخن می گوید و آیات و نشانه ی او را برپا كند.

9) سخنگو از جانب پروردگار

10) برپا کننده ی آیات الهی

همان طور که آیات کریمه قرآن کریم برای بشر حجت هستند، روایات و کلام گهربار معصومین (علیهم السلام) نیز به همان اندازه از حجیت برخوردارند. و این همان مسأله ای است که در علم فقه «سنت» نامیده می شود. (به معنای قول یا فعل یا تقریر معصوم)

أَلا إِنَّهُ الْمُفَوَّضُ إِلَیْهِ ؛ بیدار باشید! هموست كه [اختیار امور جهانیان و آیین آنان ] به او واگذار شده است.

(بنابر نقل روایات این باب، حضرت بقیة الله (عجل الله تعالی فرجه الشریف) کتب آسمانی آئین های الهی قبل از اسلام از جمله کتاب حضرت آدم و شیث و تورات و انجیل و زبور را به صورت حقیقی و تحریف نشده، برای پیروان آن ها تبیین می‌فرماید و در پایان قرائت هر کتاب آسمانی، پیروان آن آئین بر حقیقت آنچه توسط ایشان خوانده شده، گواهی می‌دهند و به آن حضرت ایمان می آورند)

11) حاکم بر تمامی امور عالم امکان

چه بسا این جمله، پاسخی باشد برای افرادی که شیعه را به دلیل اهتمام به زیارت معصومین (علیهم السلام) و عرض ارادت به ساحت قدسی ایشان محکوم به شرک می کنند.

أَلا إِنَّهُ قَدْ بَشَّرَ بِهِ مَنْ سَلَفَ مِنَ الْقُرونِ بَیْنَ یَدَیْهِ ؛ آگاه باشید! كه تمامی گذشتگان ظهور او را پیشگویی كرده اند.

12) ظهور او مورد بشارت گذشتگان بوده است.

خداوند عز و جل در قرآن کریم می فرماید:

وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُون‏ ؛ و در «زبور» بعد از ذكر (تورات) نوشتیم: «بندگان شایسته‏ام وارث (حكومت) زمین خواهند شد! »

غالب مفسران در تفسیر این آیه شریفه فرموده اند: منظور از بندگان صالح ؛ یاران قائم علیه السّلام هستند.

أَلا إِنَّهُ الْباقی حُجَّةً وَ لاحُجَّةَ بَعْدَهُ وَلا حَقَّ إِلاّ مَعَهُ وَلانُورَ إِلاّعِنْدَهُ.

آگاه باشید! كه اوست حجّت پایدار و پس از او حجّتی نخواهد بود.[5] درستی و راستی و نور و روشنایی تنها نزد اوست.

13) پایان دهنده و ختم کننده ی سلسله ی شریف امامت

14) حق با او و او با حق است

بنابر روایات عدیده، اولین کلام حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه الشریف) پس از ظهور موفور السرورشان این آیه شریف است: (بَقِیَّتُ اللَّهِ خَیْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُۆْمِنِینَ) [6] . سپس می فرمایند: من بقیة الله و خلیفة الله و حجة الله برای شما در زمین هستم. [7]

پی نوشت:

[1] سوره مائده / 67‏

[2] این آیه شریف در چند سوره از قرآن کریم بیان شده است. از جمله : توبه / 33 . صف / 9

[3] التفسیر الصافی / ج 2 / ص 338

بخش ششم از خطبه غدیر

[3] یَخْرُجَ فَیَمْلَأَ الْأَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً

[4] مختصر البصائر / 444

[5] این تعبیر به عنوان حجّت و امامت است و نظرى به رجعت دیگر امامان ندارد زیرا آنان حجّت هاى پیشین اند كه دوباره رجعت خواهند نمود.

[6] هود / 86

[7] كمال الدین و تمام النعمة / ج‏1 / 331

رابطه غدیر و قرآن

رابطه غدیر و قرآن

بررسي رابطه غدير و قرآن

«غدير» واقعه اي است لايق لقب «قرآني»! نقطه آغاز آن با قرآن، همه مراحل آن با نزول پي در پي قرآن، تار و پود خطابه اش آميخته با آيات قران، و خاتمه آن با حضور قرآن، که اين همه واقعه اي در سايه سار قرآن را براي ما ترسيم ميکند.

کجاي تاريخ اسلام را سراغ داريد که در يک ماه بيش از دويست آيه قرآن در فراز و نشيب يک ماجرا نازل شده باشد يا مورد استناد قرار گرفته باشد؛ و يا کدام خطابه را سراغ داريد که بيش از صد آيه قرآن در آن شاهد آورده شده باشد.

کدام برنامه اسلام را مي شناسيد که دو آيه بسيار مهم قرآن مستقيما و صريحا معرف آن باشد: يک دستور به ابلاغ آن با:

«يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاس»

«ای پیامبر! آنچه را به تو نازل شده است به مردم برسان اگر آن را نرسانی رسالتت را نرساندی و خدا تو را از (فتنه) مردم حفظ می کند.»

که با ضمانت الهي به استقبال مبلغ اعظم غدير مي آيد؛ و ديگر نتيجه ابلاغ آن با

«الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتي‏ وَ رَضيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دينا»

«امروز دین شما تکمیل شد و نعمت بر شما تمام شد و از اسلام به عنوان یک دین راضی شدم»

که امضاي خالق جهان را براين ابلاغ عظيم اعلام مي نمايد.

اکنون ماجراي سفر يک ماهه اي پيش روي شماست که در مرحله به مرحله آن آيات قرآن نازل شده يا مورد استناد واقع شده است. آياتي براي آماده سازي فکري مردم در راستاي پذيرش و درک مسئله ولايت، آياتي به عنوان اوامر مستقيم اعلام ولايت در غدير، آيه هايي از قزآن خبر از توطئه هاي پشت پرده منافقين و شياطين و يا به عنوان مقابله در برابر فتنه انگيزي هاي علني آنان، و آياتي به عنوان پاسخ به سوالات مردم درباره غدير است.

سراسر خطبه ی يک ساعته پيامبر صلي الله عليه و آله در غدير آميخته با آيات قرآن است. چند سوره به طور کامل در متن خطابه قرائت شده و مورد استناد و تفسير قرار گرفته است. آياتي نيز به صراحت يا به صورت ضمني در خطابه غدير آمده که اشاره آن به آيات قرآن واضح است.

عظمت قرآن در خطابه

در کنار اين حضور قرآن در غدير، بيانات مفصلي در باره عظمت قرآن و تفسير آن و صاحبان چنين مقامي در خطبه غدير به چشم مي خورد.

ارتباط عميق اين آيات با اصل واقعه غدير قابل قابل توجه است. در حالي که محور سخن در غدير ولايت اهل بيت عليهم السلام است، اوامر خاص مربوط به آن، معرفي دوستان و دشمنان ولايت، نشان دادن مرزهاي ولايت و برائت، شناخت مقام والاي عصمت، همه در سايه قرآن بيان شده، و به گونه اي منسجم غدير را از متن قرآن استخراج کرده و قرآن را در متن غدير جاي داده است.

در اين نوشتار با انگيزه نشان دادن قرآني بودن غدير در پي اثبات اين ادعا هستيم که غدير يک ماجراي آميخته با قرآن است و اين قابل اثبات در همه فراز و نشيب هاي ماجراست.

در بخش هاي مختلف اين نوشتار، که از مدينه آغاز مي شود و تا مکه مي رود و از آن جا با مراسم حج همراه مي شود. با پايان حج حرکت به سوي غدير آغاز مي شود و با رسيدن به سرزمين خم پيامبر سخنراني مفصل خود را برگزار مي کنند و سپس مراسم سه روزه غدير آغاز مي شود. وقايع متعددي در ارتباط با غدير در اين ايام رخ مي دهد تا هنگام خروج از غدير فرا مي رسد. از غدير تا مدينه وقايعي اتفاق مي افتد و با وصول به مدينه هنوز ماجرا پايان نمي يابد، بلکه تا روز شهادت پيامبر صلي الله عليه و آله هنوز غدير در جريان است و آيات قرآن را پشتيباني مي کند.

اگر نتيجه اين نوشتار اين باشد که غدير و قرآن با هم و در کنار يکديگر مطرح شده اند. و بايد هر يک را پشتيبان و مفسر يکديگر بدانيم، تا ابد افتخار خواهيم کرد که قرآنِ عزيز در آغوش غديريان است و غديرِ عزيز با اهل قرآن است. اکنون هنگام آن است که از تفسير قرآن به حقايق غدير نهراسيم و در برابر حقيقتي که در اين باره در متن تاريخ ديده مي شود سر تسليم فرود آوريم و تا ابد افتخار کنيم که قرآنِ ما با غدير و غديرِ ما با قرآن است.

شیطان در این روز غدیر به حضرت محمد(ص) چه گفت؟

مشهور ترین القاب آن حضرت امیرالمؤمنین است كه این لقب مخصوص آن حضرت است. ویژگی غدیر هم در این است که نامهای گوناگونی برای آن قرار داده شده و این خود عظمت این روز را نسبت به روزهای دیگر نشان می دهد.

وارث: نامها به سهولت در ذهنها جای می گیرند و به راحتی معانی بلند را منتقل می کنند به همین دلیل و دلایل دیگر، نامگذاری روزها و یا هفته ها یکی از شیوه های تبلیغاتی مثبت و منفی شده است و مطرح شدن و رواج پیدا کردن ارزشها یا ضد ارزشها را در پی دارد.

روز مادر، روز کارگر، روز پاسدار، روز جانباز و روز بهره وری و هفته دولت و ... نمونه های شایسته ای از نامگذاری روزها و هفته ها در جامعه ما هستند. روز جهانی مستضعفین، روز جهانی قدس، روز آب، روز غذا و ... هم روزهایی است که در سطح جهانی مطرح هستند و برخی از آنها به برکت انقلاب اسلامی مطرح شده اند اسلام هزار و چهارصد سال پیش، از این شیوه برای القای اندیشه های نورانی خود و تثبیت آرمانهای مقدس الهی، بهره گرفته است.

اسلام علاوه بر این که برای برخی از روزها اسمهای خاصی مانند عید قربان، عید فطر، روز عرفه و ... برگزیده بر همه این روزها نام ایام الله نهاده است تا عظمت و قداست این روزها هر چه بیشتر در ذهن و دل مؤمنان، نقش بسته و موجب تذکر و تنبه آنان گردد.

یکی از روزهایی که در اسلام برای تعظیم آن، از شیوه نامگذاری بهره گرفته شده "غدیر" است.

ویژگی غدیر این است که نامهای گوناگونی برای آن قرار داده شده و این خود عظمت این روز را نسبت به روزهای دیگر نشان می دهد نامهای روز غدیر، از اسرار و ابعاد این روز پرده برمی دارند هر نامی از این نامها دری تازه از قلعه بلند غدیر بر ما می گشاید چرا که اسلام بر برگزیدن نامی برای زمان یا مکان و یا هر چیز دیگر، خصوصیات مسمی را در نظر داشته و به جنبه ها و زوایای آن توجه کرده است. از این روی شناختن و شناساندن نامهای روز غدیر یک ضرورت است. با این کار تصویری روشن از این روز در ذهن و دل نقش بسته و بیش از پیش این روز بزرگ را می شناساند.

آنچه در زیر می آید 50 نام و یا صفت برای روز غدیر است که از روایات برگرفته شده است:

۱) بزرگترین عید خدا؛ "عیدالله الاکبر" (۱)

۲) روز گشایش؛ "یوم وقوع الفرج" (۲)

۳) روز خشنودی پروردگار؛ " یوم مرضاة الرحمن" (۳)

۴) روز زبونی شیطان؛ " یوم مرغمة الشیطان" (۴)

۵) روز مشعل فروزان دین؛ " یوم منار الدین" (۵)

۶) روز بپا خاستن؛ " یوم القیام" (۶)

۷) روز شادمانی؛ " یوم السرور" (۷)

۸) روز لبخند؛ " یوم التبسم" (۸)

۹) روز راهنمایی؛ " یوم الارشاد" (۹)

۱۰) روز بلندی گرفتن منزلت شایستگان؛ "یوم رفع الدرج" (۱۰)

۱۱) روز روشن شدن دلایل خدا؛ " یوم وضوح الحجج" (۱۱)

۱۲) روز آزمایش بندگان؛ " یوم محنة العباد" (۱۲)

۱۳) روز راندن شیطان؛ " یوم دحر الشیطان" (۱۳)

۱۴) روز آشکار کردن حقیقت؛ " یوم الایضاح" (۱۴)

۱۵) روز بیان کردن حقایق ایمان؛ " یوم البیان عن حقایق الایمان" (۱۵)

۱۶) روز ولایت؛ " یوم الولایة" (۱۶)

۱۷) روز کرامت؛ " یوم الکرامة" (۱۷)

۱۸) روز کمال دین؛ " یوم کمال الدین" (۱۸)

۱۹) روز جداسازی حق از باطل؛ " یوم الفصل" (۱۹)

۲۰) روز برهان؛ " یوم البرهان" (۲۰)

۲۱) روز منصوب شدن امیرمؤمنان؛ " یوم نصب امیرالمؤمنین(ع) " (۲۱)

۲۲) روز گواهی و گواهان؛ " یوم الشاهد و المشهود" (۲۲)

۲۳) روز پیمان؛ " یوم العهد المعهود" (۲۳)

۲۴) روز میثاق؛ " یوم المیثاق المأخوذ" (۲۴)

۲۵) روز آراستن؛ " یوم الزینة" (۲۵)

۲۶) روز قبولی اعمال شیعیان؛ " یوم قبول اعمال الشیعة" (۲۶)

۲۷) روز رهنمونی به رهنمایان؛ " یوم الدلیل علی الرواد" (۲۷)

۲۸) روز امن و امان؛ " یوم الامن المأمون" (۲۸)

۲۹) روز آشکار کردن امور پنهان؛ " یوم ابلاء السرائر" (۲۹)

۳۰) عید اهل بیت(ع)؛ " عید اهل البیت(ع)" (۳۰)

۳۱) عید شیعیان؛ " عید الشیعة" (۳۱)

۳۲) روز عبادت؛ " یوم العبادة" (۳۲)

۳۳) روز اتمام نعمت؛ " یوم تمام النعمة" (۳۳)

۳۴) روز اظهار گوهر مصون؛ " یوم اظهار المصون من المکنون" (۳۴)

۳۵) روز بر ملا کردن مقاصد پوشیده؛ " یوم ابلاء خفایا الصدور" (۳۵)

۳۶) روز تصریح برگزیدگان؛ " یوم النصوص علی اهل الخصوص" (۳۶)

۳۷) روز محمد(ص) و آل محمد(ص)؛ " یوم محمد(ص) وآل محمد(ص)" (۳۷)

۳۸) روز نماز؛ " یوم الصلاة" (۳۸)

۳۹) روز شکرگزاری؛ " یوم الشکر" (۳۹)

۴۰) روز دوح (درختان پر شاخ و برگ)؛ " یوم الدوح" (۴۰)

۴۱) روز غدیر؛ "یوم الغدیر" (۴۱)

۴۲) روز روزه داری؛ " یوم الصیام" (۴۲)

۴۳) روز اطعام؛ " یوم اطعام الطعام" (۴۳)

۴۴) روز جشن؛ " یوم العید" (۴۴)

۴۵) روز عالم بالا؛ " یوم الملأ الاعلی" (۴۵)

۴۶) روز کامل کردن دین؛ " یوم اکمال الدین" (۴۶)

۴۷) روز شادابی؛ " یوم الفرح" (۴۷)

۴۸) روز به صراحت سخن گشودن از مقام ناب؛ " یوم الافصاح عن المقام الصراح" (۴۸)

۴۹) روز افشای پیوند میان کفر و نفاق؛" یوم تبیان العقود عن النفاق و الجحود" (۴۹)

۵۰) روز گردهمایی و تعهد حاضران؛ " یوم الجمع المسؤول" (۵۰)

سخن شيطان با پيامبر در غدير

شيطان در روز غدير به صورت پيرمردى زيبا روى نزد پيامبر صلى اللَّه عليه و آله آمد و گفت:

اى محمد، چقدر كم اند آنان كه واقعاً طبق گفته هايت با تو بيعت مى كنند!! [ بحارالانوار: ج 37 ص 135. عوالم: ج 3:15 ص 303. ]

حزن شيطان در غدير، و سرور او در سقيفه

اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود: پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به من خبر داد كه: ابليس و رؤساى اصحاب او هنگام منصوب شدن من در روز غدير حاضر بودند. در آن روز، اصحاب ابليس رو به او كردند و گفتند:

اين امت مورد رحمت قرار گرفتند و از گمراهى محفوظ شدند، و ديگر نه ما را و نه تو را بر آنان راهى نيست، چرا كه امام و پناه خود بعد از پيامبرشان را شناختند.

ابليس با ناراحتى و اندوه از آنان جدا شد.

اميرالمؤمنين عليه السلام در ادامه ى كلامش فرمود: پيامبر صلى اللَّه عليه و آله به من خبر داد: آن هنگام كه مردم بعد از وفات من بيعت تو را بشكنند، ابليس اصحابش را جمع مى كند و آنان در مقابل او به سجده در مى آيند و مى گويند:

اى آقاى ما، اى بزرگِ ما، تو بودى كه آدم را از بهشت بيرون كردى!

ابليس مى گويد:

كدام امت بعد از پيامبرشان گمراه نشدند؟! هرگز!! شما گمان مى كنيد من بر اينان سلطه و راهى ندارم؟! چگونه ديديد مرا هنگامى كه كارى كردم تا امر خدا و پيامبر را در باره ى اطاعتِ على بن ابى طالب كنار گذاردند؟... [ كتاب سليم: ح 579. روضه ى كافي: ص 343 ح 541. ]
/م.ق106

منبع: مشرق

مترجم سایت

شیطان در این روز غدیر به حضرت محمد(ص) چه گفت؟

کد نمایش پیغام