گشوده شدن ناودانى از رحمت خدا

(محتوای سوره نحل)

وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثى‏ ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَ ظِیمٌ (نحل-58) یَتَوارى‏ مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ أَ یُمْسِكُهُ عَلى‏ هُونٍ أَمْ یَدُسُّهُ فِی التُّرابِ أَلا ساءَ ما یَحْكُمُونَ (نحل-59)

و هر گاه یكى از آن مشركان به دختر دارشدن بشارت داده شود، صورتش از غصّه سیاه مى‏شود، در حالى كه خشم خود را فرو مى‏برد.(نحل/58)

بخاطر بشارت تلخى كه به او داده شده، از میان مردم متوارى مى‏شود (درمانده است كه) آیا این دختر را همراه با ننگ و خفت نگاه دارد یا او را در خاك پنهان كند. بدانید كه چه بد قضاوت مى‏كنند.(نحل/59)

با تاملی در آیات می توان دریافت:

1ـ تحقیر و پست شمردنِ دختر، فكر جاهلى و خرافى است. «إِذا بُشِّرَ ... بِالْأُنْثى‏ ظَلَّ وَجْهُهُ»

2ـ با آنكه اصلِ تولد فرزند، بشارت است، امّا خرافات، بشارت را مایه ذلّت مى‏شمرد. «بُشِّرَ ... ظَلَّ وَجْهُهُ»

3ـ فرو خوردن خشم و غضبى كه همراه آن سیاه شدن و برافروخته شدن چهره باشد، ارزشى ندارد. «ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِیمٌ» (آنهم خشمى كه بر اثر یك عقیده‏ى خرافى باشد)

4ـ خرافات و عقاید باطل، مایه‏ى تهدید خانواده‏هاست. «ظَلَّ وَجْهُهُ ... یَتَوارى‏ مِنَ الْقَوْمِ»

5ـ گاهى بزرگ‏ترین جنایت‏ها، زیر پوشش مقدّس‏ترین شعارها صورت مى‏گیرد. «أَ یُمْسِكُهُ عَلى‏ هُونٍ أَمْ یَدُسُّهُ فِی التُّرابِ» (به‏نام حفظ آبرو، فرزندش را زنده به گور مى‏كند)

6ـ ادیان آسمانى، عقاید خرافى را در مورد دختر و زن، محكوم مى‏كنند. «ساءَ ما یَحْكُمُونَ»

دلیل تنفر اعراب جاهل از دختر، امور زیر بوده است:

الف: دختر نقش اقتصادى و تولیدى نداشته و سربار زندگى بوده است.

ب: در جنگ كه سرنوشت قبیله به آن بوده، دختر قدرت جنگیدن و دفاع نداشته است.

ج: در جنگ‏ها، دختران به اسارت رفته و مورد تجاوز دشمن قرار مى‏گرفتند.

و اما نقش اسلام در احیاى ارزش مقام زن‏

تحقیر و در هم شكستن شخصیت زن، تنها در میان عرب جاهلى نبود، بلكه در میان اقوام دیگر و حتى شاید متمدن‏ترین ملل آن زمان نیز، زن شخصیتى‏ ناچیز داشت، و غالبا با او به صورت یك كالا و نه یك انسان رفتار مى‏شد، ولى مسلما عرب جاهلى این تحقیر را در اشكال زننده‏تر و وحشتناكترى انجام مى‏داد. تا آنجا كه اصلا نسب را به مرد مربوط مى‏دانست و مادر را تنها ظرفى براى نگاهدارى و پرورش جنین، محسوب مى‏كرد!

آنها براى زن حقى در ارث قائل نبودند و براى تعدد زوجات حد و مرزى قائل نمى‏شدند، به سادگى خوردن آب، ازدواج مى‏كردند و به آسانى آنها را طلاق مى‏دادند.

ناامیدی و امید احمقانه به خدا؛ راه‌هایی برای نفوذ شیطان

از آنجا که قرآن برای همه زمانها و همه مردم نازل شده است، به همه حالتهای اساسی انسانی توجه کرده است. حالت یأس و ناامیدی یکی از این حالات است که درباره آن باید از قرآن درس بگیریم .در اینجا می‌خواهیم آن را به عنوان یکی از راه‌های نفوذ شیطان معرفی کنیم. در ادامه می‌خوانیم که نقطه مقابل آن یعنی امید کاذب هم راه دیگری از شیطان برای نفوذ در انسانهاست.

در آن هنگام که پیری به سراغ ابراهیم علیه السلام آمده بود و همسرش هم نازا بود، فرشتگان خدا به او مژده پسری بردبار را به او دادند. او بعد از کمی صحبت با فرشتگان گفت:قَالَ وَمَن یَقْنَطُ مِن رَّحْمَةِ رَبِّهِ إِلاَّ الضَّآلُّونَ(حجر، 56) گفت: «چه كسى- جز گمراهان- از رحمت پروردگارش نومید مى‏شود؟»

با این جمله، ابراهیم علیه السلام به خدا گفت که من از رحمت تو هیچ گاه مأیوس نیستم ، هرچند درباره اموری باشد که خیلی احتمالش کم است.

ضالون و ضالین از یک ریشه هستند که معنای آن برای همه ما روشن است زیرا روزانه ده بار در نمازهای خود می گوییم: غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ ؛ همواره از راه گمراهان به خدا پناه می‌بریم.

با کنار گذاشتن این آیه و جمله‌ای که ابراهیم علیه السلام فرمود، روشن می‌شود که هر کس که جزو ضالین نباشد ، حتماً به رحمت خدا امید دارد؛ بنابراین ما روزانه در نمازهای خود به خدا اعلام می‌کنیم که به رحمت خدا امید داریم و هرگز از آن قطع امید نکرده‌ایم.

با این حال، رفتار عمومی انسانها به گونه دیگری است. خدا در قرآن به ما گوشزد کرده است که عموم انسانها مراقب حالت امید خود نیستند. به سبب ظاهربینی گاه به رحمت خدا امیدوارند و گاه ناامید:

وَلَئِنْ أَذَقْنَا الإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَیَئُوسٌ كَفُورٌ (هود، 9)

و اگر از جانب خود رحمتى به انسان بچشانیم، سپس آن را از وى سلب كنیم، قطعاً نومید و ناسپاس خواهد بود.

از اینجا می‌فهمیم که یأس جزو حالات احساسی شایع در میان انسانهاست و بنابراین لازم است درباره آن هرچه بیشتر بدانیم.

اگر بخواهیم در قرآن کریم به دنبال معادل معنایی ناامیدی باشیم، به دو کلمه "یأس" و "قنوط " بر می‌خوریم.

در قرآن می‌خوانیم که انسان همواره از خدا خیر را می‌خواهد و اگر شری به او برسد ناامید می‌شود: لَا یَسْأَمُ الْإِنسَانُ مِن دُعَاء الْخَیْرِ وَإِن مَّسَّهُ الشَّرُّ فَیَۆُوسٌ قَنُوطٌ (فصلت، 49)

چرا علائم و نشانه هاي ظهور همه از نوع خشن مي باشد؟

  بسم الله الرحمن الرحیم

«قرآن نوري است که در آن تاريکي يافت نمي شود و چراغي است که درخشندگي آن زوال نپذيرد٬ ريسماني که رشته ي آن محکم و پناهگاهي که قله ي آن بلند و درياييست که تشنگان آن٬ آبش را تمام نتوانند کشيد و شفادهنده ايست که بيماري هاي وحشت انگيز را بزدايد٬ قرآن بهار دل چشمه هاي دانش٬ سرچشمه ي عدالت و نهر جاري زلال حقيقت است. پس درمان خود را از قرآن بخواهيد و در سختيها از قرآن ياري طلبيد و خواسته هاي خود را به وسيله ي قرآن طلب کنيد و با دوستي قرآن به خدا روي آوريد زيرا وسيله اي براي تقرب بندگان به خدا٬ بهتر از قرآن وجود ندارد.»

نهج البلاغه قسمتي از خطبه هاي ۱۹۸ و ۱۷۶ امام علی (ع)

موسسه پژوهش طب قرآنی و مائده طلایی ، موسسه ای است که هدفش اشاعه فرهنگ متعالی قرآن کریم است که اگر انسان ها محهز به این فرهنک شوند ، در حقیقت از کلیه گرفتاری های روزمره نجات یافته و به سر منزل مقصود خواهند رسید ! چگونه ؟ چون فرهنگ قرآنی در واقع فرهنگی است که در فطرت تمامی انسان های روی زمین نهاده شده است . اگر هر کسی به فطرت پاک و الهی خودش عمل کند به تعالی خواهد رسید . انشاالله .

یامن اسمه دواء و ذکره شفاء
با درود و سلام خداوند يكتا و بي همتا كه پيامبراني از جنس خود ما براي هدايت انسانها ارسال كرد. 
مهمترين و اساسي ترين اهداف طب قرآني پيشگيري از بيماريهاي جسمي و روحي است. در طب قرآني غذاي اصلي انسان كه در قرآن بيان شده است اشاعه داده مي شود. 
داروهاي اين طب همان غذاي روزمره زندگي است بنابراين هيچگونه عوارض جانبي نخواهد داشت. 
با رعايت فرهنگ قرآني بيماريهاي صعب العلاج به زودي قابل درمان هستند.